ਧਨੁ

ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਧਨੁ ਕੌਣ ਹੈ?

ਨੌਵਾਂ ਦੋਸਤ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਲੋਕ ਉਦੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਸੱਚਮੁੱਚ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਬਹੁਤਾ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ। ਉਸ ਦਾ ਸਹਿਜ ਠਹਿਰਾਅ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਖ਼ਰ ਉਹ ਰਾਏ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਭ ਸੁਣਨ ਲਈ ਰੁਕਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਵਜ਼ਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ। ਉਸ ਦਾ ਸੰਤੋਖ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਚਿੜਾਉਂਦਾ ਵੀ ਹੈ: ਉਸ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ, ਕਾਰ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਦੋਸਤ ਧਨੁ ਹੈ।

ਅੱਗ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਦੋ ਵਾਰ ਮਿਲ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਮੇਸ਼ ਬਚਾਅ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਭੜਕਦੀ ਅੱਗ ਹੈ। ਸਿੰਘ ਰੁਤਬੇ ਦੀ ਗਰਜਦੀ ਅੱਗ ਹੈ। ਧਨੁ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਲੁਕੀ ਅੰਦਰਲੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਬਲਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਰਾਸ਼ੀ ਅੰਦਰਲੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ, ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਦੋਹਾਂ ਵਾਂਗ ਇਸ ਨੂੰ ਬਲਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਦਰਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੇ।

ਇਸ ਦੇ ਦਵਿਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਮਿਥੁਨ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੱਖਰਾ ਸਮਝੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਦਵਿਸੁਭਾਵ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਉਲਟ ਵਰਤਾਅ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਿਥੁਨ ਖਿੰਡਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਕਈ ਚੀਜ਼ਾਂ। ਧਨੁ ਪਰਤਾਂ ਜੋੜਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਉੱਪਰ ਦੂਜੀ। ਸਕੂਲ, ਫਿਰ ਕਾਲਜ, ਫਿਰ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ। ਇੱਥੇ ਗਿਆਨ ਲੜੀਵਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਧਨੁ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਕਈ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕੱਠੇ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦਾ, ਆਪਣੀ ਨੀਂਹ ਵਿਗਾੜਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਰਾਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮੰਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਬੁੱਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੁਡਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਨੌਵਾਂ ਭਾਵ—ਕੁਦਰਤੀ ਧਨੁ—ਸ਼ਰਧਾ, ਸਿਆਣਪ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਹੈ। ਤਰਕ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਨੌਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਕੰਨਿਆ ਸਬੂਤ ਮੰਗਦੀ ਹੈ; ਧਨੁ ਇਸ ਦਾ ਉਲਟ ਮੰਗਦਾ ਹੈ: ਅੱਖਾਂ ਮੀਟੋ, ਭਰੋਸਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਮਾਰਗ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਣ ਕਰੋ। ਇਹ ਰਾਸ਼ੀ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲੇ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ।

ਵਾਮਨ: ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ

ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਮਨ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਤਰਕ ਉਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮਹਾਨ ਯੱਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਦਾਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਾਲਕ ਆਇਆ—ਇੱਕ ਵਾਮਨ, ਬੌਣਾ—ਤੇਜਸਵੀ, ਨਿਮਰ, ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੰਗਦਾ ਹੋਇਆ। ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ।

ਸੌਦੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵੀ ਗੱਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਬਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹਿਆ। ਬਾਲਕ ਕੋਲ ਨਾ ਸੈਨਾ, ਨਾ ਦੌਲਤ, ਨਾ ਉਪਾਧੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਦਿਖਾਵਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਇਹ ਹੈ: ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਲਈ ਭੌਤਿਕ ਅਤਿਰੇਕ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਲੋਕ ਸੁਭਾਵਿਕ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਖਿੱਚੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲਏ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਪੈਰ। ਪਹਿਲੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਢਕ ਲਈ; ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ; ਤੀਜੇ ਲਈ ਥਾਂ ਨਾ ਬਚੀ ਤਾਂ ਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੰਗ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਫੈਲ ਕੇ ਸਭ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਵੇਰ ਦੇ ਪੰਦਰਾਂ ਮਿੰਟ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੰਨਾ ਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦਿਓ ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੇ ਕੰਮ, ਖੁਰਾਕ, ਦੋਸਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਝ ਮੁੜ ਸਜਾ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਮੰਗ ਛੋਟੀ ਸੀ; ਅੰਦਰ ਆਈ ਚੀਜ਼ ਛੋਟੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਵਚਨ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਾਸ਼

ਹੁਣ ਇਸ ਸਾਰੀ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਿੱਖਾ ਫਲਾਦੇਸ਼ੀ ਨਿਯਮ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭਾਗ; ਇਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਸੁਣਾਉਣਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਕਰਾਚਾਰਯ—ਬਲੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ, ਖ਼ੁਦ ਸ਼ੁੱਕਰ—ਪਛਾਣ ਗਏ ਕਿ ਬਾਲਕ ਕੌਣ ਸੀ ਅਤੇ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਵਚਨ ਨਾ ਦੇਣ ਲਈ ਚੇਤਾਇਆ। ਬਲੀ ਬੋਲ ਤੋਂ ਮੁਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਸ਼ੁਕਰਾਚਾਰਯ ਨੇ ਸੂਖਮ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਕਮੰਡਲ ਦੀ ਟੂਟੀ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਚਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਡੋਲ੍ਹਣਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਵਚਨ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਰੁਕ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਰੁਕਾਵਟ ਹਟਾਉਣ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ।

ਫਿਰ ਮਿਣਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ; ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਮਗਰੋਂ ਤੀਜੇ ਲਈ ਥਾਂ ਨਾ ਸੀ। ਸਾਰਾ ਮੋੜ ਇਸ ਪਲ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਬਲੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਪਰ ਦੋ ਹੀ ਦੇ ਸਕਿਆ। ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਵਾਅਦਾ ਅਧੂਰਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ; ਭਾਗਵਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਲਈ ਬਲੀ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਸੱਚਾ ਉਦਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਨੇ ਬੇਈਮਾਨੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਨਾ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਸਜ਼ਾ, ਨਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ। ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਵਚਨ ਬਾਕੀ ਸੀ।

ਉਹ ਉਦੋਂ ਹੀ ਛੁੱਟਿਆ ਜਦੋਂ ਵਚਨ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ—ਤੀਜੇ ਪੈਰ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਦੇ ਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੇਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਸੀ। ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਸਭ ਉਲਟ ਗਿਆ: ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਹਰ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਰਦਾਨ, ਸੁਤਲ ਲੋਕ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਖ਼ੁਦ ਉਸ ਦੇ ਮਹਿਲ ਦੇ ਦੁਆਰਪਾਲ ਬਣਨ ਨੂੰ ਮੰਨ ਗਏ।

ਸਹੀ ਚੱਲਦਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਅਟਕਿਆ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ

ਇਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋ; ਇਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।

ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਕੋਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਂਚਣ ਉੱਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸੱਚਮੁੱਚ ਠੀਕ ਹੈ। ਇਮਾਨਦਾਰ, ਮਿਹਨਤੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਹਾਲਤ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਕੋਈ ਸਪਸ਼ਟ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧ ਸਕਦਾ। ਠੀਕ-ਠੀਕ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ, ਚੰਗਾ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ; ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁਖ ਦੀ ਕਮੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਆਖ਼ਰ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਇਹੀ ਗੱਲ ਉਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਧਨੁ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਰਾਪ ਹੈ; ਦਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨੌਂ ਵਾਰ ਅਧੂਰਾ ਵਾਅਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਬਲੀ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦਾ ਆਮ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਸਮਝੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਗਭਗ ਸਭ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਔਖ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਕੁਝ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ—ਨੌਕਰੀ, ਬੱਚਾ, ਸਿਹਤਯਾਬੀ, ਵਿਆਹ। ਸਿਰਫ਼ ਮੰਗਦੇ ਨਹੀਂ, ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਇਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੁੜ ਆਵਾਂਗਾ। ਭੇਟ ਦਿਆਂਗਾ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਵਾਂਗਾ। ਇੰਨਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਕੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਕਟ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਮੁੜ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਵਾਅਦਾ ਚੁੱਪਚਾਪ ਯਾਦੋਂ ਲਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।

ਬਲੀ ਦੀ ਇਹੀ ਪਰਖ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਰ ਉਤਰਿਆ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਉਤਰਦੇ। ਨਤੀਜਾ ਨਾਟਕੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਕੋਈ ਤਬਾਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਸੇ ਲਈ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਸਭ ਕੁਝ ਬਸ ਅਟਕਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਵਹਾਅ ਰੁਕਦਾ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਸਹੀ ਚੱਲ ਕੇ ਵੀ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੁਖ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਦ ਸੁਖ ਦਾ ਕਾਰਕ ਹੈ। ਅਣਨਿਭਾਏ ਵਚਨ ਨੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਰੋਕਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸੰਤੋਖ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੀ ਬੱਝ ਗਈ; ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੀ।

ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਨ ਬਿਨਾਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦੇ ਕਾਰਨ ਜੰਮਿਆ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੱਕਾ ਸਵਾਲ ਬਣਾਓ: ਕੀ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਕਿਸ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ? ਅਕਸਰ ਵਿਅਕਤੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਕੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ—ਮਾਪੇ ਦਾ ਅਧੂਰਾ ਵਚਨ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਔਖ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਲਈ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦਾ ਧਾਗਾ ਇੰਨਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਚੁਕਾਉਣ ਤੱਕ ਹੋਰ ਉਪਾਅ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਨਾ ਰਤਨ, ਨਾ ਮੰਤਰ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਦਾਨ—ਕਰਜ਼ਾ ਖ਼ਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਬਦਲਵੀਂ ਅਦਾਇਗੀ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦਾ। ਸੁਧਾਰ ਵੀ ਖ਼ਾਸ ਹੈ: ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਸੁਆਮੀਪਣ ਪਛਾਣੋ, ਅਸਲ ਵਾਅਦਾ ਲੱਭੋ ਅਤੇ ਉਹੀ ਭੇਟ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਪਾਸ਼ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਅਕਸਰ ਰੁਕਿਆ ਜੀਵਨ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਵੇਖੋਗੇ।

ਸ਼ੁੱਕਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ

ਉਸੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਤੋਂ ਢਾਂਚੇ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ। ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਕਰ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਲਈ ਭਿੜਨ ਤਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਕਰ—ਸ਼ੁਕਰਾਚਾਰਯ—ਭੌਤਿਕ ਸੁਖ, ਵਿਲਾਸ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਦੀਆਂ ਜੁਗਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਭੌਤਿਕ ਮੋਹ ਲਾਹ ਕੇ ਆਤਮਿਕ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ–ਸ਼ੁੱਕਰ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਟਕਰਾਅ ਸਿੱਧਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਚੋਣ ਮੰਗੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੋਵੇ। ਸ਼ੁਕਰਾਚਾਰਯ ਨੇ ਉਹ ਵਚਨ ਰੋਕਦਿਆਂ ਅੱਖ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕਿਆ।

ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਕੋਮਲ

ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਇਸ ਰਾਸ਼ੀ ਦੇ ਹਰ ਪਾਠ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅੰਗਿਰਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਖ਼ੁਦ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕੋ ਪੁਰਸ਼ ਗ੍ਰਹਿ ਹੈ ਜੋ ਮੂਲੋਂ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲ ਹੈ—ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੇੜੇ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਬੁੱਧ ਵਾਂਗ ਜੋ ਮਾੜੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਮੰਨ ਕੇ ਸਿੱਖਦਾ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਕਰ ਘੱਟ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਚਰਬੀ ਦੀ ਥਾਂ ਭਾਰਾਪਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਘਣਤਾ, ਰੋਅਬਦਾਰ ਹਾਜ਼ਰੀ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਗੰਭੀਰਤਾ। ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਚਰਬੀ ਉੱਤੇ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਮਿਠਾਈ, ਫਲ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਭਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵੱਲ ਝੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਅਜੀਬ ਨਿਰੀਖਣ ਹੈ: ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰੀਆਂ ਦੇ ਜੀਵਨਸਾਥੀ, ਬਹੁਤ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣ ਤਾਂ ਕਦੇ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਨੁਸਾਰੀ ਗਿਰਾਵਟ ਦਿਸਦੀ ਹੈ—ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਭਾਰਾਪਣ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰਕ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ।

ਸਿਹਤਮੰਦ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪਰਖ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਕਰੋ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਨਾਲ ਅੰਦਰੋਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਬਾਹਰਲੇ ਕਾਰਨਾਂ, ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ ਤਾਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਭਾਰੀ ਦਬਾਅ ਵਾਲੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਅਹੁਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਅਕਸਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੋਵੇਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਸਦੇ ਹਨ; ਇਹੀ ਰੁਝਾਨ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਤਣਾਅ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜਦਾ ਹੈ।

ਮਿਡਾਸ ਵਰਗੀ ਛੋਹ

ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਜਿਸ ਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਛੂਹੇ ਜਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਫੈਲ ਕੇ ਸੋਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਨੀ ਉੱਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰੀਅਰ ਬਹੁਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਸ਼ੁੱਕਰ ਉੱਤੇ ਵਿਆਹ; ਮੰਗਲ ਉੱਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕਿਸਮਤ। ਲਗਨ ਜਾਂ ਚੰਦਰਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਪਰ ਖ਼ਾਸ ਚੁਭਨ ਵੀ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹੈ: ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸੋਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਿਹਰਾ ਘੱਟ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਕਸਰ ਉਸ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰ ਕੇ ਸਿੱਧੀ ਬੱਚਿਆਂ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਾਲਾਂ ਸੋਚਦਾ ਰਹੇਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਛੋਹ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸਥਿਤੀ ਯਾਦ ਰੱਖੋ: ਤੀਜੇ ਭਾਵ ਦਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਘੱਟ ਬੋਲ ਕੇ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਵਜ਼ਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਭਾਵ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਸ਼ਾਂਤ ਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਉਲਟ ਲਗਾਤਾਰ ਬੋਲਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਧਨੁ ਦਾ ਮੂਲ ਸੁਭਾਅ

ਪੰਜ ਕੰਮ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ।

1. ਸਬੂਤ ਦੀ ਥਾਂ ਸ਼ਰਧਾ

ਬਲੀ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਾਲੇ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ। ਧਨੁ ਜਿੱਥੇ ਹੋਵੇ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਉਹ ਖੇਤਰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਰਹ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਕੇ ਅਧਿਆਪਕ ਜਾਂ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਕਦਮ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਭਾਵ ਫਲ ਦੇਣਾ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

2. ਪਰਤ ਦਰ ਪਰਤ, ਇੱਕ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਧਾਰਾ

ਇੱਥੇ ਗਿਆਨ ਲੜੀਵਾਰ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਕ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਧਾਰਾ ਜਾਂ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੱਚੀ ਮੁਹਾਰਤ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਕਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਨੀਂਹ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਤਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਸਰੋਤ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਪਰਤ ਦਰ ਪਰਤ ਸਿੱਖੋ।

3. ਛੋਟੀ ਮੰਗ ਜੋ ਸਭ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ

ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਜ਼ਮੀਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ ਘੇਰਨ ਤੱਕ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਚੇਤਾਓ: ਜਿਸ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੇਗੀ; ਜਿਸ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਬੇਅਸਰ ਸਮਝ ਕੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਆਖ਼ਰ ਸਭ ਮੁੜ ਸਜਾਏਗਾ।

4. ਅਧੂਰਾ ਵਚਨ ਸਭ ਰੋਕਦਾ ਹੈ

ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਅਣਨਿਭਾਇਆ ਵਾਅਦਾ ਤਰੱਕੀ ਪੂਰੀ ਰੋਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਚੁਕਾਉਣ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਉਪਾਅ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ। ਕੁੰਡਲੀ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਪਰ ਜੀਵਨ ਅਟਕਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਵਚਨ ਪੁੱਛੋ। ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਫਲਦਾਇਕ ਸਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

5. ਲੰਮੀ ਯੋਜਨਾ

ਧਨੁ ਪੱਟਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ—ਲੰਮੇ ਸਫ਼ਰ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਅੰਗ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਨੁ ਜਿੱਥੇ ਹੋਵੇ ਉੱਥੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਡੀਆਂ ਦੂਰਗਾਮੀ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵੇਂ ਭਾਵ ਦਾ ਧਨੁ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਆਹਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਸਾਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਕਫ਼, ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਘਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ

ਸ਼ਰਧਾ ਦਾ ਇੱਕ ਜਾਣਨਯੋਗ ਸਰੀਰਕ ਪੱਖ ਹੈ। ਆਯੁਰਵੇਦ ਵਿੱਚ ਕਫ਼ ਦੋਸ਼ ਸਿੱਧਾ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨਾਲ, ਇਸ ਲਈ ਖ਼ੁਦ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ ਹੈ। ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਫ਼ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੌਂਦੇ, ਜੀਵੰਤ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਬਿਨਾਂ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਉਮਰ ਤੇ ਤਰਕ ਵਧਣ ਨਾਲ ਵਾਤ ਅਤੇ ਪਿੱਤ ਵਧਦੇ, ਕਫ਼ ਘਟਦਾ ਹੈ; ਨਾਲ ਸ਼ਰਧਾ ਘਟਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨੈਤਿਕ ਅਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ, ਸਰੀਰਕ ਬਦਲਾਅ ਹੈ। ਉਪਾਅ ਸਿੱਧਾ ਹੈ: ਮਜ਼ਬੂਤ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਫ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਨਿਯਮਿਤ ਆਤਮਿਕ ਕਥਾ ਸੁਣਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਰਕ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਵਕਰੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ

ਇਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨੋਟ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਮ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਗ਼ਲਤ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਕਰੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਗੁਰੂ, ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜਾਂ ਜੋਤਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਬਣਾਉਣੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਲਗਾਤਾਰ ਸ਼ੱਕ ਘੇਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਲਾਹਕਾਰ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕਈਆਂ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਲਵੇਗਾ, ਹਰ ਗੱਲ ਪਰਖੇਗਾ ਅਤੇ ਇਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨੌਵਾਂ ਭਾਵ ਚੁੱਪਚਾਪ ਵਿਗਾੜੇਗਾ; ਅਕੱਟ ਸਬੂਤ ਵੀ ਅਕਸਰ ਮੰਨਵਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਧਾ ਵੱਡੇ ਜੀਵਨ-ਤਜਰਬੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅੰਤ ਆਸ ਵਾਲਾ ਹੈ: ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸਲ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ ਆਖ਼ਰ ਸਮਰਪਣ ਕਰੇ ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਨਾਟਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਸਮੱਸਿਆ ਸ਼ੱਕ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਦੇਰੀ ਸੀ।

ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੋ। ਹਰ ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹਾ ਮੰਗ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਕੇ ਮੁੱਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਗੁਣ ਨਹੀਂ, ਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਉੱਚ ਅਤੇ ਨੀਚ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕਿੰਨਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਬਲੀ ਵਾਂਗ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਪਰਖਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਛੋਟੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਾਲਕ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਮਕਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਓਥੇ ਸ਼ਰਧਾ ਭੁੱਖੀ ਇਸੇ ਲਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਧਨੁ, ਮੀਨ ਅਤੇ ਕਰਕ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ — ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ

ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੁਦਰਤੀ ਗ੍ਰਹਿਣਸ਼ੀਲ, ਡੂੰਘਾ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੌਖੇ ਗਿਆਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਛਾਣ ਇਹ ਕਿ ਸਮਾਜ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਰਵਾਇਤੀ ਚਿੱਤਰ ਭੌਂਕਦੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਬੇਫ਼ਿਕਰ ਤੁਰਦਾ ਹਾਥੀ ਹੈ। ਬਗ਼ਾਵਤ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਬਸ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਜੀਵ ਕਿ ਅਸਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਮਕਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ — ਨੀਚ

ਮਕਰ ਕਿਰਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਿਥਵੀ-ਤੱਤ ਵਾਲੀ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਰਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਗੱਲ ਲਈ ਅਮਲੀ ਸਬੂਤ ਮੰਗਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅੰਨ੍ਹਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਧਾ ਭੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਸਿੱਧਾ ਕਹੋ: ਨੀਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਲਈ ਨਾ ਉਪਾਅ, ਨਾ ਦਵਾਈ ਜਲਦੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਕਰਮ ਹੀ ਆਖ਼ਰ ਸੁਲਝਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਸੌਖੇ ਜਜ਼ਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸ਼ੱਕ, ਹਰ ਗੱਲ ਦੀ ਪਰਖ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹੰਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੈਰਾਨੀ ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹਾਨ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੈ: ਬਿਨਾਂ ਸੌਖੇ ਸਹਾਰੇ ਜਾਂ ਛੋਟੇ ਰਾਹ ਦੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਲਕੁਲ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਬਣਾਉਣਾ ਪਿਆ। ਹਰ ਟੁਕੜਾ ਕਮਾ ਕੇ ਲਿਆ। ਇਹੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਆਲੋਚਨਾ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਭਿਆਸੀਆਂ ਲਈ ਅਮਲੀ ਚੇਤਾਵਨੀ। ਮਕਰ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਲਗਨ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗ਼ਲਤੀ ਮੰਨਣ ਵਿੱਚ ਔਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੱਖ ਤੋਂ ਵੀ ਲੜਾਕੂ ਬਹਿਸ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹੰਕਾਰ ਰੱਖੇ। ਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੇ ਸਲਾਹਾਰਥੀ ਇਹ ਹੋਣਗੇ: ਮਕਰ ਦਾ ਨੌਵਾਂ ਭਾਵ ਕੰਨਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਖ਼ਤ ਅਮਲੀ ਸਬੂਤ ਮੰਗਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਨਾ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਛੇਤੀ ਪੈਸੇ ਵਾਪਸ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਧਨੁ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਭਾਵ ਦੀਆਂ ਫਲਾਦੇਸ਼ੀ ਤਕਨੀਕਾਂ

ਨੌਵਾਂ ਭਾਵ ਤੁਹਾਡਾ ਅਫ਼ਸਰ ਹੈ

ਨੌਵਾਂ ਭਾਵ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਅਤੇ ਉੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨੌਵੇਂ ਤੋਂ ਛੇਵੇਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਚੱਲੇ ਤਾਂ ਅਫ਼ਸਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ, ਨਾ ਸੁਲਝਣ ਵਾਲਾ ਟਕਰਾਅ ਮੰਨੋ; ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਅਫ਼ਸਰ ਨੂੰ ਅਸਲ ਸਿਹਤ ਦੀ ਔਖ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ: ਨੌਵੇਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਛੇਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਸਿੰਘ ਵਿੱਚ, ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਕਰਮੀ ਟਕਰਾਅ ਦੱਸਦਾ ਹੈ; ਅਕਸਰ ਵਿਅਕਤੀ ਚੁੱਪਚਾਪ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਨੌਵੇਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਰਾਹੂ ਨਾਲ ਵੀ ਯੁਤੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰੁਝਾਨ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜੋਤਸ਼ੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਾ ਬਦਲੋ

ਇਹ ਅਸਲ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਦੋਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਅਹਿਮ। ਜੋਤਸ਼ੀ ਤੁਹਾਡਾ ਨੌਵਾਂ ਭਾਵ ਬਣ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਕੋਲ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਨਾ ਉਸ ਭਾਵ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵਿਗਾੜਦਾ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਲਟ ਗੱਲ ਵੀ ਸਾਫ਼ ਕਹਿਣੀ ਬਣਦੀ ਹੈ: ਜਿਸ ਜੋਤਸ਼ੀ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਉਸ ਦਾ ਨੌਵਾਂ ਭਾਵ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਔਖ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚੁਣੋ ਕਿਸ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠਣਾ ਹੈ; ਮੇਜ਼ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਬੈਠਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਨੌਵਾਂ ਭਾਵ ਵੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਵੇਖੋ।

ਅਨੇਕ ਅਧਿਆਪਕ, ਇੱਕ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ

ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਸੰਗੀਤ, ਰਿਕਾਰਡਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਕਈ ਗ਼ੈਰ-ਰਸਮੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਦੀਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਅਸਲ ਹਨ। ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਲੱਭ ਕੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ; ਵੱਖਰੇ ਜੀਵਨ-ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕੁਦਰਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹਦੀ ਹੈ।

ਅਸਲ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ: ਸੱਚੇ ਦੁੱਖ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਅਸਥਾਈ ਰਾਹਤ ਦੀ ਥਾਂ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਹੱਥ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਦਤਨ ਗੁਰੂ ਬਦਲਣਾ ਲਗਾਤਾਰ ਔਖ ਸੱਦਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੇਮੇਲ ਹਦਾਇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਠੀਕ ਚੱਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਸਲਾਹ ਕਿਵੇਂ ਲੈਣੀ ਹੈ

ਸਲਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣਯੋਗ ਅਮਲੀ ਹਦਾਇਤ: ਪਾਠ ਦੌਰਾਨ ਲਗਾਤਾਰ ਸਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਟੋਕਣ ਦੀ ਥਾਂ ਸੁਣੋ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬ ਕਰੋ। ਵੱਧ ਰੁਕਾਵਟ ਜੋਤਸ਼ੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿਗਾੜਦੀ ਹੈ—ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਘੱਟ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਵਜ਼ਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਕਸਰ ਬੈਠਕ ਦਾ ਮੁੱਲ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੋਗ ਜੋਤਸ਼ੀ ਮੁੱਖ ਮਸਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭਾਂਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ

ਸੂਚੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕ੍ਰਮ: ਵਚਨ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰੋ। ਬਲੀ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਜਪ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੁੱਟਿਆ; ਉਹੀ ਖ਼ਾਸ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ ਛੁੱਟਿਆ। ਹੇਠਲਾ ਸਭ ਉਸ ਕੁੰਡਲੀ ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ; ਜਿੱਥੇ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਬਾਰਾਂ ਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਆਪਣਾ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਵੇਖੋ ਕਿ ਹਰ ਪੈਰੇ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਤਿੰਨ ਰੂਪ ਕਿੰਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਪਿਤਾ, ਗੁਰੂ, ਪੁਰਖੇ। ਇਹ ਦੁਹਰਾਅ ਨਹੀਂ, ਨੌਵੇਂ ਭਾਵ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਹੈ। ਧਨੁ ਜਿੱਥੇ ਪਵੇ, ਉਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਵਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਿਆਂ ਜਾਂ ਵਾਅਦਾ ਅਧੂਰਾ ਛੱਡਦਿਆਂ ਗਤੀ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇਠਲਾ ਪੈਰਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਜਾਂਚੋ।

ਆਪਣਾ ਲਗਨ ਪੜ੍ਹੋ। ਵੇਖੋ ਉਹੀ ਵਿਸ਼ਾ ਕਿੰਨੀ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਨਾਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ: ਪਿਤਾ, ਗੁਰੂ, ਪੁਰਖੇ ਅਤੇ ਵਚਨ।

ਮੇਸ਼ ਲਗਨ — ਨੌਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਮੁੱਖ ਚੇਤਾਵਨੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲਵੋ: ਪਿਤਾ, ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਸੁਲਝਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਮਗਰੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹਰ ਨਵਾਂ ਉੱਦਮ ਆਖ਼ਰ ਅਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਿਤਾ ਦਾ ਜੀਵਨ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ—ਜਾਂ ਅਸਲ ਮਾਨਸਿਕ ਔਖ ਜਾਂ ਬੇਹੱਦ ਸਫਲਤਾ; ਜੋ ਹੋਵੇ, ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਪੱਟਾਂ ਦਾ ਦਰਦ, ਰੀੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵੇਖੋ; ਖ਼ਰਾਬ ਨੌਵੇਂ ਭਾਵ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਹਨ। ਪੀੜਤ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਸਮਾਜਕ ਘੇਰਾ ਸੁੰਗੜਦਾ ਅਤੇ ਧੋਖਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉੱਪਰ ਉੱਠਦਿਆਂ ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਮੰਨੋ: ਜਿੰਨੀ ਸਫਲਤਾ ਵਧੇ, ਪਿਤਾ ਉੰਨਾ ਭੌਤਿਕ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਅਭਿਆਸ, ਇਕਾਂਤ ਅਤੇ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਕਾਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਭਾਵ ਦਾ ਸਹੀ ਕੰਮ ਹੈ।

ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਲਗਨ — ਅੱਠਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਪਿਤਾ, ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਡੂੰਘੇ ਅਸੁਲਝ ਸੰਕਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟਾਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਅਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੋਰ ਕਠੋਰ ਭਾਵ ਰਾਹੀਂ। ਪਿਤਾ ਦਾਨ, ਸਕੂਲਾਂ, ਮੰਦਰਾਂ, ਪ੍ਰਚਾਰ ਜਾਂ ਭਲਾਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਖ਼ਰਚਦਾ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਸਹੁਰਿਆਂ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਗੁਪਤ ਵਿਦਿਆ ਵੱਲ ਧੱਕਦੀ ਹੈ; ਕੋਮਲ ਦੀ ਥਾਂ ਤੀਬਰ, ਸਮਰਪਿਤ, ਯੋਧੇ ਵਰਗੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ। ਅਰਦਾਸ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ, ਹਨੇਰੇ, ਅਧਬਣੇ ਜਾਂ ਅਣਘੜੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਸਵੈਭੂ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ, ਸ਼ਿਵ, ਨਰਸਿੰਘ, ਵਰਾਹ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ। ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਛਾਲਾਂ ਨਾ ਮਾਰੋ; ਨੀਂਹ ਵਿਗੜਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਖੋਜ ਤੁਹਾਡਾ ਢੰਗ ਹੈ। ਸਹੁਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਨੋਟ: ਜੀਵਨਸਾਥੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਨਤਕ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੇ ਪੈਸਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਟਕਰਾਅ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਮਿਥੁਨ ਲਗਨ — ਸੱਤਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਵਿਆਹ, ਭਾਈਵਾਲੀ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ, ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਉੱਤੇ ਹੈ—ਸੱਤਵੇਂ ਭਾਵ ਬਾਰੇ ਅਨੋਖੀ ਪਰ ਇੱਥੇ ਸਹੀ ਗੱਲ। ਪਿਤਾ ਨਿਯਮਿਤ ਆਪਣੀ ਆਮਦਨੀ ਆਤਮਿਕ ਕੰਮ ਜਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਭਟਕਣ ਵੇਲੇ ਸੱਚਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਮਿਲੇਗਾ। ਰੁਕਾਵਟ ਸਮਝੋ: ਰਾਹੋਂ ਭਟਕਦਿਆਂ ਹੀ ਧਰਮ, ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਨਿਯਮ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਰਾਹ ਰੋਕਣਗੇ; ਲਗਾਤਾਰ ਅਧਿਆਪਕ ਬਦਲਣਾ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਪੂਰਾ ਛੱਡਣਾ ਤਰੱਕੀ ਵਿਗਾੜਦਾ ਹੈ। ਆਤਮਿਕ ਕਰਜ਼ਾ ਹੈ; ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਲੁਕੀ ਰੁਕਾਵਟ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਦਾਨ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ। ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਹੁਤ ਹੈ ਪਰ ਸਿੱਧਾ ਫਲਾਦੇਸ਼ ਔਖਾ ਹੈ—ਰੁਝਾਨ ਸੌਖੇ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਵਹਾਅ ਕਹਿਣਾ ਔਖਾ। ਜੀਵਨਸਾਥੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ, ਸਾਦੇ ਦਿਲ ਦਾ, ਬਹੁਤ ਆਕਰਸ਼ਕ ਅਤੇ ਘੱਟ ਪਰ ਅਮਲੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਚੇਤਾਵਨੀ: ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਜਾਂ ਤੋੜੇ ਨੈਤਿਕ ਵਾਅਦੇ ਕਿਸਮਤ ਪੂਰੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਾਥੀ ਦੇ ਜਿਗਰ, ਰੀੜ੍ਹ ਜਾਂ ਗਰਦਨ ਦੀ ਔਖ ਵਜੋਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਜਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗੁਰੂਆਂ ਵੱਲ ਸੌਖੇ ਖਿੱਚਦੇ ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਅਪਣਾਉਂਦੇ-ਨਕਾਰਦੇ ਹੋ; ਉੱਥੇ ਹੌਲੀ ਹੋਵੋ।

ਕਰਕ ਲਗਨ — ਛੇਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਰੀੜ੍ਹ, ਜਿਗਰ ਦੀਆਂ ਉਲਝਣਾਂ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦੀ ਲੰਮੀ ਔਖ ਦਾ ਝੁਕਾਅ ਹੈ; ਤਿੰਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੰਨੋ। ਸੁਤੰਤਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾਉਣ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਜਾਂ ਢਾਂਚਾਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤਨਖ਼ਾਹ ਵਾਲੀ ਨੌਕਰੀ ਵਿੱਚ ਅਟਕੇ ਹੋ; ਇਹ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਮੁੱਖ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੈ। ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮ-ਸੂਚੀ ਮੰਨਦੇ ਹੋ; ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਇਕਾਂਤ ਕਠੋਰ ਹੱਦਾਂ ਤੋੜ ਕੇ ਕਰਮਕਾਂਡਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਅਰਥ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਵਧਾਨ: ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣਾ ਲੰਮੀ ਭਾਰੀ ਵਿੱਤੀ ਪੀੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਲੁਕੇ ਬੋਝ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਵੇਖੋ—ਮੰਨਣ ਵੇਲੇ ਛੋਟੀਆਂ, ਸੰਭਾਲਣਯੋਗ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸਹਿਮਤੀ ਮਗਰੋਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸਿੰਘ ਲਗਨ — ਪੰਜਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਮਨ ਉੱਚੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਹੈ; ਖਿੰਡਣਾ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਸਮੱਗਰੀ ਤੇ ਨੋਟਾਂ ਨਾਲ ਸਖ਼ਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੋ। ਛੋਟੇ ਕੋਰਸ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ—ਲੰਮੇ, ਸਥਿਰ, ਡੂੰਘੇ ਢਾਂਚੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਘੰਟਿਆਂ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵਜੋਂ ਜਨਤਕ ਪਛਾਣ ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਸਰੀਰਕ ਸੰਕੇਤ ਵੇਖੋ: ਲੰਮਾ ਬੈਠ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਭਾਰ ਅਤੇ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਔਖ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਸ਼ਕਿਰਿਆਤਾ ਨਹੀਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪੀੜ ਹੈ। ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਕਰਮ ਸਾਫ਼ ਹੈ—ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਸਮਾਜਕ ਮਾਣ ਅਤੇ ਸੁਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਧੋਖਾ ਖਾਣਾ ਉਸ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਕਰਜ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਤੋੜਿਆ ਸੀ। ਬੱਚੇ ਪਿਛਲੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਖਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵਜੋਂ ਮੁੜ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਅਤੇ ਬਿਲਕੁਲ ਸਪਸ਼ਟ ਪਛਾਣਯੋਗ ਜੋੜ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਕ ਜਾਓ ਤਾਂ ਜਨਮਸਥਾਨ ਜਾਂ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਸਸਕਾਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਜਾ ਕੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਮੰਦਰ-ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ। ਪੂਰਨਿਮਾ, ਅਮਾਵਸ ਅਤੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਉੱਤੇ ਉਪਾਅ ਮਾਣ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਪੱਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੰਨਿਆ ਲਗਨ — ਚੌਥੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਸਿੱਧੇ, ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਗੱਲੋਂ ਰਹਿਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਅਸਲ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਦਇਆਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਫ਼, ਢਾਂਚਾਬੱਧ, ਇੱਕਾਗਰ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹੋ; ਅਸਪਸ਼ਟਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦੀ। ਸਕੂਲਾਂ, ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇੜੇ ਹਰੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵੱਲ ਕੁਦਰਤੀ ਖਿੱਚ ਹੈ; ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਘਰ, ਸੰਸਥਾ ਜਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਤੱਕ ਖ਼ੁਦ ਜਾ ਕੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲੈਣ ਦੀ ਅਸਲ ਨਿਯਤੀ ਹੈ। ਭਰੋਸਾ ਹੌਲੀਆਂ ਭਾਰੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਰਖਦੇ ਹੋ। ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬਾਹਰ, ਮੁੜਨ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ। ਦੋ ਸਾਵਧਾਨੀਆਂ: ਸਥਿਤੀ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇ ਉੱਤੇ ਘਰ ਖ਼ਰੀਦਣਾ ਅਸਲ ਵਿੱਤੀ ਤਬਾਹੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਇਦਾਦ ਆਪ ਜਾਂਚੋ। ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ, ਨੇੜਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਜਾਓ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯਮਿਤ ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਕਰੋ।

ਤੁਲਾ ਲਗਨ — ਤੀਜੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਲਿਖਤ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲੀ, ਵਰਣਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਪੈਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਨਿੱਜੀ ਨੋਟ ਇੰਨੇ ਵਿਆਪਕ ਕਿ ਲੋਕ ਹਵਾਲਾ-ਪੁਸਤਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਸ਼ੌਕਾਂ ਨਾਲ ਲਗਭਗ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮਰਪਣ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਕਲਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਮਾਹਰ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਵਿਦਵਾਨ, ਮੰਦਰ, ਸਿੱਖਿਆ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸਲਾਹਕਾਰੀ ਅਦਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਭਾਸ਼ਣ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ, ਦੌੜਾਂ ਅਤੇ ਟੀਮ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਹੋ—ਖ਼ਾਸ ਕਰ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਪਿੱਛੇ ਟੀਮ ਜੋੜਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਜਿੱਤ ਦਿਵਾਏ। ਸਸਤੀ ਨਕਲ ਨਾਪਸੰਦ ਹੈ; ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੰਖੇਪ ਨੋਟਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਮੁੱਢਲੇ ਹਵਾਲੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਕਦੇ ਹੌਲਾ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਨੋਟ: ਛੋਟੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਪ੍ਰਤੀ ਡੂੰਘੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਤਵੀਤ ਜਿਹਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋ; ਤੋਹਫ਼ੇ ਅਤੇ ਮਦਦ ਨਾਲ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਵ੍ਰਿਸ਼ਚਿਕ ਲਗਨ — ਦੂਜੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਮਰਿਆਦਾਵਾਨ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਹੋ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੰਤਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਸੱਚੇ ਆਤਮਿਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਪਸ਼ਟ ਇਤਿਹਾਸਕ ਜੋੜ ਹੈ। ਘੱਟ ਬੋਲਦੇ, ਤਿੱਖੀ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ, ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਰੋਤ ਵਰਤਦੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਸਬੂਤ ਤੇ ਹਵਾਲੇ ਮੰਗਦੇ ਹੋ। ਸੱਚੇ ਆਤਮਿਕ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਮੰਨਦੇ, ਅਕਸਰ ਜੀਵਨਸਾਥੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋ; ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਲਨ ਜੀਵਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਾਠ ਹੈ, ਛੋਟੀ ਚਿੜ ਨਹੀਂ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਚੇਤਾਵਨੀ: ਕਿਸੇ ਪੁਰਖੇ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਜਨਤਕ ਪੈਸਾ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤੀਬਰ ਘਰੇਲੂ ਘਸਾਅ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਬੇਮੇਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸੁਧਾਰ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਦੀ। ਜਨਮਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਧਨ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਪੰਜਵੀਂ ਗ੍ਰਹਿ-ਦਸ਼ਾ ਦੌਰਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਤੁਰੰਤ ਅੰਨਦਾਨ ਅਤੇ ਜਲ-ਕਿਰਿਆ ਮੰਗਦੀ ਹੈ। ਵਿੱਤੀ ਤਾਲਾ ਗੰਭੀਰ ਲਵੋ: ਪਿਤਰ-ਕਿਰਿਆ ਉੱਤੇ ਖ਼ਰਚ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰੋ ਤਾਂ ਧਨ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਵਾਧਾ ਰੁਕਦਾ ਹੈ; ਘਰੇਲੂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੈ।

ਧਨੁ ਲਗਨ — ਪਹਿਲੇ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਮਾਨਸਿਕ ਅਸਥਿਰਤਾ, ਬੇਬੁਨਿਆਦ ਚੋਣਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਦਬਾਅ ਦੀ ਅਸਲ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਹੈ; ਪਹਿਲੀ ਅਟੱਲ ਹਦਾਇਤ: ਪੱਕਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਆਤਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਬਣਾਓ। ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਦੇ ਰਾਹੂ ਅਤੇ ਕੇਤੂ ਦੀਆਂ ਦਸ਼ਾਵਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਸਥਿਰ ਕਰਨਗੀਆਂ। ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰਕ ਜੀਵਨ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਿਆਂ-ਨਾਨਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਰੋਤ ਵਰਤਣ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਜਾਂ ਸਜ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ। ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਊਰਜਾ ਦਰਸਾਉਣ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਅੰਨ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਮੁਫ਼ਤ ਗਿਆਨ ਦਿਓ। ਇਹ ਚੋਣਵਾਂ ਦਾਨ ਨਹੀਂ, ਸਥਿਤੀ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਢੰਗ ਹੈ। ਗੁਰੂ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰੋ; ਇੱਥੇ ਵਚਨ ਤੋੜਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਤੁਰੰਤ ਹਨ। ਹਲਕੇ ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਕਿਸਮਤ ਖੋਹਣ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਰੀੜ੍ਹ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਨੁਕਸਾਨਦੇ ਹਨ। ਊਰਜਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਨਿਯਮਿਤ ਮੰਦਰ ਜਾਓ; ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡਦਾਨ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨ ਰੱਖਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।

ਮਕਰ ਲਗਨ — ਬਾਰ੍ਹਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਪੈਸਾ ਕੁਦਰਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਕੰਮਾਂ, ਲੰਮੀਆਂ ਤੀਰਥਯਾਤਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਫ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਰੋਧ ਛੱਡ ਕੇ ਬਜਟ ਬਣਾਓ। ਸੌਣ ਦੀ ਥਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ਼ ਰੱਖੋ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ—ਆਤਮਿਕ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਦੇਵਤੇ—ਨਾਲ ਭਰੋ। ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸੱਚਮੁੱਚ ਫੱਬਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠ ਡਿੱਗੋ ਤਾਂ ਪੁਰਖੇ, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਦੇਵਤੇ ਜੀਵੰਤ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਖ਼ਾਰਜ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਧਿਆਨ ਦਿਓ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਵੱਸਣ ਦਾ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਪੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਜਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਤੋਂ ਬਚੋ: ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਔਖ ਅਤੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਟਕੇ ਲੱਗੋ ਤਾਂ ਖ਼ਾਸ ਉਪਾਅ ਗਯਾ ਹੈ: ਵਿਸ਼ਨੂੰਪਦ ਮੰਦਰ ਜਾਓ, ਮੁੱਢਲੀ ਸਫ਼ਾਈ ਕੁਝ ਅਸੁਖਾਵੀਂ ਲੱਗਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ, ਤੁਲਸੀ ਭੇਟ ਕਰੋ, ਸਥਾਨਕ ਪੁਜਾਰੀ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸਹਸਰਨਾਮ ਪੜ੍ਹਵਾਓ। ਧਨੁ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਮਦਦ ਮੰਗੇ ਜਾਂ ਪੁਜਾਰੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਮੰਗੇ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਦੇਣਾ ਭਾਰੀ ਬਾਕੀ ਕਰਮ ਘੋਲਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਭ ਲਗਨ — ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਵਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਵਾਧਾ ਪੂਰਾ ਸੰਪਰਕ ਵਧਾਉਣ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਚੁੱਪ ਇਕੱਲੇ ਕੰਮ ਦੀ ਥਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਅਸਲ ਜੋੜ ਬਣਾਓ। ਇੱਕ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਟੀਚੇ ਵੱਲ ਭੀੜ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਲਈ ਬਣੇ ਹੋ; ਵੱਡੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਅਹੁਦਿਆਂ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਆਤਮਿਕ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਜਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਫਿੱਟ ਹੋ। ਜੋਤਿਸ਼, ਸਲਾਹ, ਸੋਨਾ, ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਜਾਂ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਨੀਤੀ-ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਪੈਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਦਾ ਜਾਲ ਵੇਖੋ: ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੋਂ ਧੋਖਾ ਖਾਣ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦਾ ਝੁਕਾਅ ਹੈ; ਸਸਤੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗੁਰੂ ਅਸਲ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਿੱਤੀ ਹਦਾਇਤ ਅਟੱਲ ਲਵੋ: ਸ਼ੱਕੀ ਪੈਸੇ ਉੱਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਮਾਈ ਚੁਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਸ਼ਿਤ ਧਨ ਤੁਰੰਤ ਰੀੜ੍ਹ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ, ਜਿਗਰ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਮਦਨੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਊਰਜਾ ਬਾਅਦ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਧੋਖੇਭਰੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਵਿਵਾਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੱਢੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮੀਨ ਲਗਨ — ਦਸਵੇਂ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਧਨੁ

ਸਲਾਹਕਾਰ, ਰਣਨੀਤੀਕਾਰ ਜਾਂ ਚਿਕਿਤਸਕ ਬਣਨ ਲਈ ਜੰਮੇ ਹੋ; ਚਾਹਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਲੋਕ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਅਕਸਰ ਤੀਜੀ ਧਿਰ ਦੇ ਮੰਚਾਂ ਜਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਲਾਹਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਲਈ ਮਾਹਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਚੋਲਾ ਕਮਾਈ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਢਾਂਚਾ ਮੰਨ ਕੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਸੌਦਾ ਕਰੋ। ਪੇਸ਼ੇ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਦਾਦਾ ਜਾਂ ਨਾਨਾ, ਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ ਜਾਂ ਸੰਸਥਾਗਤ ਧਰਮ ਸਿੱਧਾ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਭਵਿੱਖ ਦੱਸਣ ਦੀ ਅਸਲ ਦਾਤ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਆਤਮਿਕ ਅੜਿੱਕੇ ਨਾ ਸੁਲਝਾਉਣ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਅਤਿ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਨੀਵਾਣ ਵਿਚਕਾਰ ਝੂਲਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਪੇਸ਼ਾਵਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹਨ: ਰੋਜ਼ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਮੰਤਰਜਪ, ਨਿਯਮਿਤ ਦਾਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕਰੋ। ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀ ਸ਼ਰਤ: ਵੱਡੀ ਲੰਮੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਬਿਨਾਂ ਨੌਕਰੀ ਜਾਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਕਿ ਕੰਮ ਵੱਡੇ ਮਕਸਦ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਰੀਅਰ ਰੁਕਿਆ ਰਹੇਗਾ।

ਇੱਕ ਸਫ਼ੇ ਦੀ ਯਾਦ